Arquivo da categoría: Xunta de Galiza

O BNG traslada a necesidade de compatibilizar usos e preservación no parque natural

O BNG sumouse onte á celebración do Día Mundial do Medio Ambiente nunha xornada de festexo mais tamén de reivindicación. Os concelleiros e concelleiras do BNG xunto coa deputada de Servizos Sociais da Deputación da Coruña a nacionalista Ánxela Franco, estivemos presentes na celebración do 25 aniversario da declaración do parque natural de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixán.

Desde o BNG aproveitamos a ocasión para pedirlle ao presidente da Xunta de Galiza e á Conselleira de Medio Ambiente melloras no parque natural como é a redacción dun Plan de Usos e Xestión (PRUX) que non só teña restricións, compatibilizando a preservación ambiental desta xoia natural co uso das terras por parte das veciñas e veciños que teñen propiedades no parque.

O BNG tamén aproveitou a nosa proposta de que os investimentos que se realicen teñan como primeiros beneficiarios os veciños e veciñas da zona, especialmente as persoas propietarias pois deben saber que ter un parque natural é algo positivo e non só ter restricións como acontece até o de agora.

O acto informativo sobre a lei de acuicultura destapou algunhas mentiras da Xunta

O acto informativo sobre o anteproxecto de lei de acuicultura organizado polas confrarías de pescadores/as de Ribeira, Palmeira e Aguiño e que tamén contou coa colaboración da mariscadora e concelleira nacionalista Pilar Sampedro, desenvolveu unha xornada moi interesante. Os expertos destaparon as mentiras que o PP pretende facernos crer.Acto informativo acuicultura no auditorio de Ribeira

O ANTEPROXECTO DE LEI NON SE PARALIZOU tal e como informou o avogado Alberto Muñoz, xa que non hai ningunha resolución da Xunta que a paralice o trámite. A conselleira do Mar, Rosa Quintana mentiu descaradamente.

O 70% das bateas que existen en Galiza están na situadas ría de Arousa.
O 45% das mariscadoras a pé de Galiza desenvolven a súa actividade na ría de Arousa.
O 95% da acuicultura de Galiza é mexillón, e o PP pretende aprobar unha lei sen contar con ningún sector do mar. No país traballan 6.400 persoas na acuicultura (vinculado ao mexillón) e de maneira conxunta, no sector do mar son 33.000 postos de traballo directos.
Noruega é unha potencia mundial en acuicultura, canto máis aumentou o peso do seu sector acuícola, máis se reduciron os postos de traballo vinculados ao sector do mar. De 24.000 persoas empregadas en 1995 pasou a 12.000 no ano 2015, polo tanto houbo unha perda de emprego ligada ao mar considerábel.

A instalación da acuicultura en Galiza crearía demasiada concentración de parasitos que poden ser un risco real para outras especies. Os peixes das gaiolas provocan tal cantidade de residuos fecais que contamina a auga, xera sedimentos e provoca a morte doutras especies autóctonas. Así pois, a Xunta de Galiza pretende promover a acuicultura multitrófica integrada (gaiolas rodeadas de mexillóns para que coma o alimento sobrante que lle dean aos peixes das gaiolas, facendo que o mexillón sexa de menor calidade por alimentarse de restos.

Sobre terra, as parcelas nas que se instalen piscifactorías terán incidencia supramunicipal e a Xunta de Galiza poderá expropiar terreos se as persoas propietarias se negan a vender. Mesmo se poderá instalar en espazos naturais protexidos. Calquera zona vai poder ser considerada “preferente” para a instalación de zonas acuícolas con só unha resolución do Consello da Xunta que excluíndo a calquera sector e reservando a zona para uso “exclusivo” de acuicultura.

O destino da produción acuícola poderá ser destinado para pensos ou para consumo humano.

Finalmente animouse a participar da manifestación nacional que haberá o día 27 de febreiro ás 11:30h na praza do Obradoiro.

No acto interviron: Xocas Rubido (presidente da plataforma en defensa da ría da Arousa e biólogo), Alfredo Otero (bateeiro do Consello de Denominación de Orixe Protexida do Mexillón de Galiza), Alberto Muñoz (avogado), Francisco Iglesias (Presidente da Asoc. Profesional de autónomos do mar)

A Corporación Municipal ribeirense debaterá sobre a lei de acuicultura que ten en pé de guerra ao sector do mar

A concelleira e responsábel de pesca do BNG Ribeira, Pilar Sampedro presentou unha iniciativa plenaria que se debaterá o luns 25 de xaneiro, para que Ribeira rexeite unha lei nefasta para o sector.
Despois de consultar a letrados, economistas, biólogos e diversos colectivos (mariscadores, mariñeiros, bateeiros…) relacionados co mar, e a pesar de que nos expoñen un anteproxecto de Lei de Acuicultura para Galiza que tardaron en redactar 8 anos e no que soamente nos deixan pouco mais que semanas para presentar alegacións, chegamos ás seguintes conclusións.

O desenvolvemento acuícola que se pretende amparar con esta Lei consiste en entregar os lugares mais valiosos da Costa Galega ás multinacionais do sector.
Estamos falando, pois, dunha forma enOs edís nacionalistas, Luís Pérez Barral, Pilar Sampedro Laranga e Xosé Vázquez Cobas. BNG Ribeira cuberta de beneficiar a empresas multinacionais en detrimento dunha forma de explotación dos recursos propios de xeito artesanal e colectivo, que veñen demostrando desde tempos inmemoriais, a pesar dos poucos apoios da administración, que sempre seguiu a ser sostíbel.

A ocupación e privatización da costa ten un verdadeiro carácter neocolonial e totalmente lesivo para a xente, no seu conxunto, que vive das nosas rías e de todo o litoral galego en xeral, xa que non respecta o dominio público, a propiedade comunal nin as pequenas propiedades familiares.
As empresas tomarán posesión mediante negociacións forzosas e indemnizacións ridículas, e iso nos casos en onde haxa indemnizacións, porque tamén se podería expropiar.

O argumento de que as empresas acuícolas supoñen unha creación de postos de traballos é falsa, dado que son empresas altamente tecnificadas e manexadas por moi escaso persoal e os empregos que fosen a crear nunca suporían mais que un 2% dos que destruísen. Contar tamén coa redución de postos indirectos derivados da labor de mariscadoras e mariñeiros, mais a repercusión que esta lei conlevaría na sociedade en conxunto, no comercio de proximidade e en todos os servizos en xeral, estamos falando duns 33.000 postos de traballo en risco.

A transformación de autorización administrativa en concesións administrativas suporían unha auténtica aberración dado que calquera Confraría se vería imposibilitada á hora de competir economicamente coas multinacionais, sobre todo se temos en conta de que as confrarías son entidades sen ánimo de lucro e baseadas na colectividade e no beneficio público.

Asemade a expansión acuícola tal como vén reflectida supón o desmantelamento do sector pesqueiro tradicional, por varios motivos:

A ocupación da franxa litoral en terra sen especificacións concretas.

A zona de protección que se tería que establecer arredor destas explotacións, non deixando empregar ningún tipo de arte de pesca nunha marxe previamente establecida de superficie mariña, feito que conlevaría a unha total desocupación do mar, pouco a pouco, da pesca artesanal e en beneficio destas industrias.

A degradación do medio mariño (sedimentos, peixes mortos, químicos, antibióticos…).

A indefensión d@s mariñeir@s e mariscador@s ante a desproporcionada competencia económica e financeira das multinacionais, competencia que ademais se apoia con diñeiro público.

Asemade contamos con estudos ao respecto que nos informan que tanto en salubridade como ecoloxicamente tería un impacto negativo (cadea multitrófica ou un mínimo respecto por Rede Natura e outros espazos de interese paisaxístico e ecolóxico por poñer exemplos).

Pilar Sampedro e Xosé Vázquez CobasAparte, e dende o eido administrativo, tamén temos que considerar que o carácter supramunicipal do proxecto incidiría nunha verdadeira atadura de mans para os concellos que se visen implicados e que non as poderá paralizar por moito que prexudique aos seus sectores produtivos.

Galiza xa conta con unha planta acuícola natural, cuxo rendemento biolóxico está entre os mais altos do mundo, as nosas rías. Na rexeneración ambiental destas está a única posibilidade de manter e desenvolver actividades de aproveitamento dos recursos mariños e de milleiros de postos de traballo verdadeiramente sustentábeis.

Ante todo iso, a mariscadora e concelleira do BNG, Pilar Sampedro solicitará do Concello de Ribeira o seguinte acordo:

A) Ante o Pleno do Concello de Ribeira que este esixa a retirada do Anteproxecto de Lei de Acuicultura anteriormente referido e o inicio de contactos cos sectores afectados para que calquera outro Anteproxecto de Lei futuro ao respecto sexa consensuado e redactado desde a base e contando con ditos sectores.

B) Que o Concello de Ribeira se comprometa firmemente coa defensa dos sectores produtivos tradicionais do mar.

C) Trasladar o acordo á Xunta de Galicia, á Consellería de Pesca e aos grupos parlamentares.

Vídeo: O BNG súmase ás voces contra a lei de acuicultura de Galiza

O BNG pide sensatez para non facer 2 polígonos industriais diferentes a 200 metros de distancia

Plan A: Executar por fases  o polígono industrial da Barbanza ampliable até os 900.000m², con todos os servizos e equipamentos

A deputada no Parlamento galego Ana Pontón estivo en Ribeira acompañada cos voceiros do BNG deA deputada Ana Pontón, cos concelleiros Xosé Antonio Vázquez Cobas do BNG Ribeira e Ramiro Ouviña do BNG Pobra. Polígono Barbanza. BNG Ribeira e da Pobra Xosé Antonio Vázquez Cobas e Ramiro Ouviña respectivamente, para esixir responsabilidade aos gobernantes da Xunta de Galiza e do Concello de Ribeira ante o que cualifican como insensatez querer facer 2 polígonos industriais diferentes a tan só 200 metros de separación.

O Plan Sectorial de Ordenación de Áreas Empresariais de Galiza feito pola Xunta, ten unha vixencia até 2024 e na comarca da Barbanza só planifica o polígono comarcal entre os concellos de Ribeira e da Pobra do Caramiñal. Este proxecto contempla un polígono industrial ampliable até os 900.000m², con todos os servizos e equipamentos (depuración, electricidade, auga, conexión á internet, gardería, aparcamentos, etc).
Este polígono xa ten varios trámites feitos polo que sería máis áxil e sinxela a súa creación.ordenacionpoligono1.jpg

Plan B: ampliar o de polígono industrial de Xarás ao longo da autovía

Para o BNG a mellor opción é a concentración das áreas industriais e non a súa diseminación polo territorio, polo que pensamos que o polígono comarcal é a mellor aposta para a economía da zona, mais se isto non for posible nun prazo razoable de tempo, un plan B sería  ampliar o de polígono industrial de Xarás ao longo da autovía. Isto aumentaría o potencial deste polígono e crearía sinerxias entre as empresas alí asentadas. Esta proposta do BNG ofrece 420.000 fronte os 100.000 que Polígono Industrial Ribeira. BNG.ofrece o PP na zona da Cañoteira e con moito menos impacto paisaxístico, está directacmente conectado ca autovíacon todos os servizos e coas canalizacións de residuos, conexión á internet, auga, etc. ao igual que o comarcal.

A proposta do PP nada fala de como se van depurar os residuos das industrias que alí habería (a meirade parte de transformado de peixe) e tampouco se fala dos posibles cheiros.

Hai uns meses propoñíase a zona da Carballa, agora proponse a zona da Cañoteira o que evidencia que o PP ribeirense ten unha política errática de improvisación que xera inseguridade nos posibles investidores e no sector empresarial.

Desde o BNG cremos que o polígono industrial é un tema estratéxico para crearmos emprego pero non podemos crealo destruíndo a paisaxe, contaminando e sen servizos como pretende o PP.

Datos polígono comarcal da Barbanza: Ordenación e datos do Polígono Industrial Barbanza

Moz@s trasládanlle ao BNG os problemas da xuventude para o Debate do estado da Nación

Militantes e simpatizantes do colectivo xuvenil Galiza Nova da Barbanza, mantiveron un encontro de dúas horas coas deputadas nacionalistas Carme Adán, Montse Prado e o portavoz Francisco Jorquera.

Na xuntanza deuse traslado das inquedanzas e propostas da mocidade galega, en xeral, e da barbanzá, no particular, ao Grupo Parlamentar do BNG para que as teña en conta no Debate do estado da Nación Galega.

Galiza Nova e BNG As cuestións que máis preocupan á xente nova son as pésimas perspectivas que teñen do seu futuro e a taxa de desemprego que supera o 50%. A isto súmaselle as ducias de miles moz@s emigrados dende a chegada de Feijoó ao goberno da Xunta. A situación é desoladora para a mocidade. E por se isto fose pouco, tamén temos que sumar a precarización das condicións de traballo para aquelas persoas que están ocupadas, a consecuencia da aprobación de diversa lexislación que vai en contra dos dereitos d@s traballador@s.

Por outra banda, preocupa dun xeito alarmante a demolición do sistema do ensino público que está executar o PP de Núñez Feijoó e o Ministro Wert. A entrada en vigor da LOMCE está a contribuír a reducir os equipos docentes dos centros de ensino, namentres se reforza o sistema concertado ou incluso o que segrega por sexo. Na comarca do Barbanza, é salientable a redución de profesorado en todos os niveis e centros, ademais da supresión da FP Básica en diversos institutos, así como a reducción das súas modalidades. No ensino superior, as bolsas non fan máis que reducirse, ou incluso desaparecen, e as contratacións, particularmente a de novos investigadores, está paralizada.

A todo isto débeselle sumar o proceso de descapitalización da economía galega que leva executando 5 anos Núñez Feijoó. O tecido financieiro desapareceu e foi malvendido, iso si, despois de ser rescatado con 10.000 millóns de euros públicos. Somos unha potencia eléctrica que, despois da venta de Fenosa, non dispón dunha comercializadora forte no mercado. A pesca e o agro foron literalmente despezados. Os astaleiros están nunha situación de inactividade, debido á política desindustrializadora do PP, PSOE e da UE, facendo que centos de soldadores galegos emigren.

Finalmente, indicar o nulo apoio á cultura de base, o potenciamento do tecido asociativo, nomeadamente o da xente nova, ou a desaparición de boa parte da industria cultural.

Resumindo, o escenario para a mocidade non podería ser máis desolador: a precarización, a falta de oportunidades e un ensino cada vez máis precario e elitista, forzan á mocidade á emigración ou ao desemprego. É por todo isto, que dende Galiza Nova denunciamos a violencia social que os gobernos do PP están exercendo contra a mocidade da nosa comarca e do noso País.